KökenOsmanlı Türkçesi راهب (rahib) sözcüğünden devralındı, Arapça رَاهِب (rāhib) sözcüğünden.
- Hristiyanlarda genellikle manastırda yaşayan evlenmemiş papaz.
“Üstünde nedense rahip giysisi, başında da defne dalından bir çelenk var.”
Biçimlerrahibi(accusative) · rahipler(plural) · rahip(singular, nominative) · rahipler(plural, nominative) · rahibi(singular, accusative) · rahipleri(plural, accusative) · rahibe(singular, dative) · rahiplere(plural, dative) · rahipte(singular, locative) · rahiplerde(plural, locative) · rahipten(singular, ablative) · rahiplerden(plural, ablative) · rahibin(singular, genitive) · rahiplerin(plural, genitive) · rahibim(possessive, singular, nominative) · rahiplerim(possessive, plural, nominative) · rahibimi(possessive, singular, accusative) · rahiplerimi(possessive, plural, accusative) · rahibime(possessive, singular, dative) · rahiplerime(possessive, plural, dative)