KökenOsmanlı Türkçesi رقم (rakam), Arapça رَقَم (raḳam).
- sayıları göstermek için kullanılan işaretlerden her biri
“0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, I, II, III …”
- bu işaretlerle yazılmış sayı
“Rakamları sıralamaya ihtiyacın yoktur herhâlde.”
- miktar, nicelik
“Kayıplar yüksek bir rakama çıktı.”
Biçimlerrakamı(accusative) · rakamlar(plural) · rakam(singular, nominative) · rakamlar(plural, nominative) · rakamı(singular, accusative) · rakamları(plural, accusative) · rakama(singular, dative) · rakamlara(plural, dative) · rakamda(singular, locative) · rakamlarda(plural, locative) · rakamdan(singular, ablative) · rakamlardan(plural, ablative) · rakamın(singular, genitive) · rakamların(plural, genitive) · rakamım(possessive, singular, first-person, nominative) · rakamlarım(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · rakamımı(possessive, singular, first-person, accusative) · rakamlarımı(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · rakamıma(possessive, singular, first-person, dative) · rakamlarıma(possessive, plural, first-person, singular, dative)