/tyɾ.ˈcy/
KökenTürki ("Türk havası", yanık sesle söylenen uzun hava) < Türk
- hece ölçüsüyle yazılmış ve halk ezgileriyle bestelenmiş bestelenmiş manzume
“Kulak ver ki havasında bahçemizin. Gök maviliğinden, dal yeşilliğinden. Bir türkü söylenmede kendiliğinden.”
- hece vezniyle yazılmış ve halk ezgisiyle bestelenmiş şiir
Biçimlertürküyü(accusative) · türküler(plural) · türküsü(possessive) · türkü(singular, nominative) · türküler(plural, nominative) · türküyü(singular, accusative) · türküleri(plural, accusative) · türküye(singular, dative) · türkülere(plural, dative) · türküde(singular, locative) · türkülerde(plural, locative) · türküden(singular, ablative) · türkülerden(plural, ablative) · türkünün(singular, genitive) · türkülerin(plural, genitive) · türküm(possessive, singular, first-person, nominative) · türkülerim(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · türkümü(possessive, singular, first-person, accusative) · türkülerimi(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · türküme(possessive, singular, first-person, dative)