/taː.ˈmiɾ/
KökenOsmanlı Türkçesi تعمير, Arapça تَعْمِير (taʿmīr).
- tamirat, onarma, onarım
- (mecaz) yapılan bir yanlışı, kusuru düzeltmeye çalışma
“Mademki bir münasebetsizlik etmişsin, bunu tamire imkân yok muydu?”
Biçimlertamiri(accusative) · tamirler(plural) · tamir(singular, nominative) · tamirler(plural, nominative) · tamiri(singular, accusative) · tamirleri(plural, accusative) · tamire(singular, dative) · tamirlere(plural, dative) · tamirde(singular, locative) · tamirlerde(plural, locative) · tamirden(singular, ablative) · tamirlerden(plural, ablative) · tamirin(singular, genitive) · tamirlerin(plural, genitive) · tamirim(possessive, singular, first-person, nominative) · tamirlerim(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · tamirimi(possessive, singular, first-person, accusative) · tamirlerimi(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · tamirime(possessive, singular, first-person, dative) · tamirlerime(possessive, plural, first-person, singular, dative)