/ta.ˈraf/
KökenOsmanlı Türkçesi طرف, Arapça طَرَف (ṭaraf).
- Ön, arka, sağ, sol, üst, alt vb. yanların her biri; yüz, cenah, canip.
- yön.
- …nın bulunduğu yer.
- İstekleri, düşünceleri karşıt olan iki kişiden veya iki topluluktan her biri.
- Bir kişinin soyundan gelenlerin hepsi.
- Bir şeyin belli bölümü, kısmı.
- İyelik ve diğer çekim ekleriyle kullanıldığında bahsedilen kimse veya varlığı belirtir.
Biçimlertarafı(accusative) · taraflar(plural) · taraf(singular, nominative) · taraflar(plural, nominative) · tarafı(singular, accusative) · tarafları(plural, accusative) · tarafa(singular, dative) · taraflara(plural, dative) · tarafta(singular, locative) · taraflarda(plural, locative) · taraftan(singular, ablative) · taraflardan(plural, ablative) · tarafın(singular, genitive) · tarafların(plural, genitive) · tarafım(possessive, singular, first-person, nominative) · taraflarım(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · tarafımı(possessive, singular, first-person, accusative) · taraflarımı(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · tarafıma(possessive, singular, first-person, dative) · taraflarıma(possessive, plural, first-person, singular, dative)