KökenOsmanlı Türkçesi طاوق (tavuk) sözcüğünden devralındı, Ana Türkçe *tiakïgu sözcüğünden.
- sülüngillerden, eti ve yumurtası için üretilen kümes hayvanı
- tavuk eti
Biçimlertavuğu(accusative) · tavuklar(plural) · tavuk(singular, nominative) · tavuklar(plural, nominative) · tavuğu(singular, accusative) · tavukları(plural, accusative) · tavuğa(singular, dative) · tavuklara(plural, dative) · tavukta(singular, locative) · tavuklarda(plural, locative) · tavuktan(singular, ablative) · tavuklardan(plural, ablative) · tavuğun(singular, genitive) · tavukların(plural, genitive) · tavuğum(possessive, singular, first-person, nominative) · tavuklarım(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · tavuğumu(possessive, singular, first-person, accusative) · tavuklarımı(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · tavuğuma(possessive, singular, first-person, dative) · tavuklarıma(possessive, plural, first-person, singular, dative)