toɾˈba
- genellikle pamuk, kıl ve plâstik gibi iplikten dokunmuş, türlü boy ve biçimde, ağzı büzülüp bağlanabilen araç
“Cüzdanı bir meşin torbaya sarmış, torbayı gömleğimin içine bağlamıştım.”
- genellikle plastikten veya kâğıttan yapılmış, içine öteberi koymaya yarayan, çeşitli büyüklükte olabilen taşıma gereci; poşet
- vücutta meydana gelen şişlik
- er bezi, husye, testis
Biçimlertorbayı(accusative) · torbalar(plural) · torba(singular, nominative) · torbalar(plural, nominative) · torbayı(singular, accusative) · torbaları(plural, accusative) · torbaya(singular, dative) · torbalara(plural, dative) · torbada(singular, locative) · torbalarda(plural, locative) · torbadan(singular, ablative) · torbalardan(plural, ablative) · torbanın(singular, genitive) · torbaların(plural, genitive) · torbam(possessive, singular, first-person, nominative) · torbalarım(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · torbamı(possessive, singular, first-person, accusative) · torbalarımı(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · torbama(possessive, singular, first-person, dative) · torbalarıma(possessive, plural, first-person, singular, dative)