/to.ˈtem/
- Eski çağlarda bir ferdin ya da bir grubun, onları koruduğuna inandıkları; mistik duygularla bağlı bulundukları bir eşyaya, hayvana, herhangi bir maddeye ve görülmeyene duyulan inanç; ongun, put, sanem
Formstotemi(accusative) · totemler(plural) · totem(singular, nominative) · totemler(plural, nominative) · totemi(singular, accusative) · totemleri(plural, accusative) · toteme(singular, dative) · totemlere(plural, dative) · totemde(singular, locative) · totemlerde(plural, locative) · totemden(singular, ablative) · totemlerden(plural, ablative) · totemin(singular, genitive) · totemlerin(plural, genitive) · totemim(possessive, singular, first-person, nominative) · totemlerim(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · totemimi(possessive, singular, first-person, accusative) · totemlerimi(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · totemime(possessive, singular, first-person, dative) · totemlerime(possessive, plural, first-person, singular, dative)