/vaˈtan/
KökenOsmanlı Türkçesi وطن, Arapça وَطَن (vaṭan).
- Kayseri ili Kocasinan ilçesine bağlı bir köy.
- Türkiye'de yayımlanan millî günlük gazete.
- yurt, dar
“Eğil de kulak ver, bu sessiz yığın. Bir vatan kalbinin attığı yerdir.”
BiçimlerVatan'ı(accusative) · Vatan(singular, nominative) · Vatan'ı(singular, accusative) · Vatan'a(singular, dative) · Vatan'da(singular, locative) · Vatan'dan(singular, ablative) · Vatan'ın(singular, genitive) · Vatan'ım(possessive, singular, first-person, nominative) · Vatan'ımı(possessive, singular, first-person, accusative) · Vatan'ıma(possessive, singular, first-person, dative) · Vatan'ımda(possessive, singular, first-person, locative) · Vatan'ımdan(possessive, singular, first-person, ablative) · Vatan'ımın(possessive, singular, first-person, genitive) · Vatan'ın(possessive, singular, second-person, nominative) · Vatan'ını(possessive, singular, second-person, accusative) · Vatan'ına(possessive, singular, second-person, dative) · Vatan'ında(possessive, singular, second-person, locative) · Vatan'ından(possessive, singular, second-person, ablative) · Vatan'ının(possessive, singular, second-person, genitive) · Vatan'ı(possessive, singular, third-person, nominative)