/zaː.ˈlim/
KökenOsmanlı Türkçesi ظالم, o da Arapça ظَالِم kelimesinden gelmektedir.
- acımasız ve haksız davranan, zulmeden kişi
- acımasız ve haksız davranan, zulmeden, güç edici
“Sokakları dolduran sayılmaz şapkaların zalimce, kurnaz ve namussuz gölgelerinde sararmış solmuş.”
“Malumatlı ve kuvvetli vükela heyeti zalim olamaz.”
Biçimlerzalimi(accusative) · zalimler(plural) · zalim(singular, nominative) · zalimler(plural, nominative) · zalimi(singular, accusative) · zalimleri(plural, accusative) · zalime(singular, dative) · zalimlere(plural, dative) · zalimde(singular, locative) · zalimlerde(plural, locative) · zalimden(singular, ablative) · zalimlerden(plural, ablative) · zalimin(singular, genitive) · zalimlerin(plural, genitive) · zalimim(possessive, singular, first-person, nominative) · zalimlerim(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · zalimimi(possessive, singular, first-person, accusative) · zalimlerimi(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · zalimime(possessive, singular, first-person, dative) · zalimlerime(possessive, plural, first-person, singular, dative)