[ɦʊˈsar]
ПоходженняBorrowed from Polish husarz and Russian гуса́р (gusár). Ultimately from Hungarian huszár.
Формигуса́р(canonical, masculine, person) · husár(romanization) · гуса́ра(genitive) · гуса́ри(nominative, plural) · гуса́рів(genitive, plural) · гуса́рський(adjective, relational) · гуса́р(nominative, singular) · гуса́ра(genitive, singular) · гуса́рові(dative, singular) · гуса́ру(dative, singular) · гуса́рам(dative, plural) · гуса́ра(accusative, singular) · гуса́рів(accusative, plural) · гуса́ром(instrumental, singular) · гуса́рами(instrumental, plural) · гуса́рові(locative, singular) · гуса́рі(locative, singular) · гуса́рах(locative, plural) · гуса́ре(singular, vocative) · гуса́ри(plural, vocative)
Джерело: Wiktionary