[kɐˈrat]
ПоходженняBorrowed from German Karat, or from Italian carato.
Формикара́т(canonical, inanimate, masculine) · karát(romanization) · кара́та(genitive) · кара́ти(nominative, plural) · кара́тів(genitive, plural) · кара́т(nominative, singular) · кара́та(genitive, singular) · кара́тові(dative, singular) · кара́ту(dative, singular) · кара́там(dative, plural) · кара́т(accusative, singular) · кара́ти(accusative, plural) · кара́том(instrumental, singular) · кара́тами(instrumental, plural) · кара́ті(locative, singular) · кара́тах(locative, plural) · кара́те(singular, vocative) · кара́ти(plural, vocative)
Джерело: Wiktionary