[meˈtan]
ПоходженняBorrowed from Russian мета́н (metán).
Формимета́н(canonical, inanimate, masculine) · metán(romanization) · мета́ну(genitive) · мета́новий(adjective, relational) · мета́н(nominative, singular) · мета́ну(genitive, singular) · мета́нові(dative, singular) · мета́ну(dative, singular) · мета́н(accusative, singular) · мета́ном(instrumental, singular) · мета́ну(locative, singular) · мета́ні(locative, singular) · мета́не(singular, vocative)
Джерело: Wiktionary