[nɐˈkaz]
ПоходженняDeverbal from наказа́ти (nakazáty).
- order (a command, an instruction)
Форминака́з(canonical, inanimate, masculine) · nakáz(romanization) · нака́зу(genitive) · нака́зи(nominative, plural) · нака́зів(genitive, plural) · наказо́вий(adjective, relational) · наказни́й(adjective, relational) · нака́з(nominative, singular) · нака́зу(genitive, singular) · нака́зові(dative, singular) · нака́зу(dative, singular) · нака́зам(dative, plural) · нака́з(accusative, singular) · нака́зи(accusative, plural) · нака́зом(instrumental, singular) · нака́зами(instrumental, plural) · нака́зі(locative, singular) · нака́зах(locative, plural) · нака́зе(singular, vocative) · нака́зи(plural, vocative)
Джерело: Wiktionary