[tʊˈɦɪi̯]
ПоходженняFrom Proto-Slavic *tǫgъ.
Формитуги́й(canonical) · tuhýj(romanization) · тугі́ший(comparative) · ту́го(adverb) · туги́й(masculine, nominative, singular) · туге́(neuter, nominative, singular) · туга́(feminine, nominative, singular) · тугі́(nominative, plural) · туго́го(genitive, masculine, neuter, singular) · туго́ї(feminine, genitive, singular) · туги́х(genitive, plural) · туго́му(dative, masculine, neuter, singular) · тугі́й(dative, feminine, singular) · туги́м(dative, plural) · туго́го(accusative, animate, masculine, singular) · туге́(accusative, neuter, singular) · тугу́(accusative, feminine, singular) · туги́х(accusative, animate, plural) · туги́й(accusative, inanimate, masculine, singular) · тугі́(accusative, inanimate, plural)
Джерело: Wiktionary