[eˈpɔxɐ]
ПоходженняFrom Medieval Latin epocha, from Ancient Greek ἐποχή (epokhḗ).
Формиепо́ха(canonical, feminine, inanimate) · epóxa(romanization) · епо́хи(genitive) · епо́хи(nominative, plural) · епо́х(genitive, plural) · епо́ха(nominative, singular) · епо́хи(genitive, singular) · епо́сі(dative, singular) · епо́хам(dative, plural) · епо́ху(accusative, singular) · епо́хи(accusative, plural) · епо́хою(instrumental, singular) · епо́хами(instrumental, plural) · епо́сі(locative, singular) · епо́хах(locative, plural) · епо́хо(singular, vocative) · епо́хи(plural, vocative)