/taq.biːl/
OriginVerbal noun of قَبَّلَ (qabbala).
Formsتَقْبِيل(canonical, masculine) · taqbīl(romanization) · تَقْبِيل(indefinite, informal, singular, triptote) · التَّقْبِيل(definite, informal, singular, triptote) · تَقْبِيل(construct, informal, singular, triptote) · تَقْبِيلٌ(indefinite, nominative, singular, triptote) · التَّقْبِيلُ(definite, nominative, singular, triptote) · تَقْبِيلُ(construct, nominative, singular, triptote) · تَقْبِيلًا(accusative, indefinite, singular, triptote) · التَّقْبِيلَ(accusative, definite, singular, triptote) · تَقْبِيلَ(accusative, construct, singular, triptote) · تَقْبِيلٍ(genitive, indefinite, singular, triptote) · التَّقْبِيلِ(definite, genitive, singular, triptote) · تَقْبِيلِ(construct, genitive, singular, triptote)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0