/tan.fiːð/
- form-of, noun-from-verbverbal noun of نَفَّذَ (naffaḏa) (form II)
Formsتَنْفِيذ(canonical, masculine) · tanfīḏ(romanization) · تَنْفِيذ(indefinite, informal, singular, triptote) · التَّنْفِيذ(definite, informal, singular, triptote) · تَنْفِيذ(construct, informal, singular, triptote) · تَنْفِيذٌ(indefinite, nominative, singular, triptote) · التَّنْفِيذُ(definite, nominative, singular, triptote) · تَنْفِيذُ(construct, nominative, singular, triptote) · تَنْفِيذًا(accusative, indefinite, singular, triptote) · التَّنْفِيذَ(accusative, definite, singular, triptote) · تَنْفِيذَ(accusative, construct, singular, triptote) · تَنْفِيذٍ(genitive, indefinite, singular, triptote) · التَّنْفِيذِ(definite, genitive, singular, triptote) · تَنْفِيذِ(construct, genitive, singular, triptote)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0