/mun.ta.d͡ʒaʕ/
OriginNoun of place from the verb اِنْتَجَعَ (intajaʕa).
Formsمُنْتَجَع(canonical, masculine) · muntajaʕ(romanization) · مُنْتَجَعَات(plural) · مُنْتَجَع(indefinite, informal, singular, triptote) · الْمُنْتَجَع(definite, informal, singular, triptote) · مُنْتَجَع(construct, informal, singular, triptote) · مُنْتَجَعٌ(indefinite, nominative, singular, triptote) · الْمُنْتَجَعُ(definite, nominative, singular, triptote) · مُنْتَجَعُ(construct, nominative, singular, triptote) · مُنْتَجَعًا(accusative, indefinite, singular, triptote) · الْمُنْتَجَعَ(accusative, definite, singular, triptote) · مُنْتَجَعَ(accusative, construct, singular, triptote) · مُنْتَجَعٍ(genitive, indefinite, singular, triptote) · الْمُنْتَجَعِ(definite, genitive, singular, triptote) · مُنْتَجَعِ(construct, genitive, singular, triptote) · مُنْتَجَعَيْن(dual, indefinite, informal, singular, triptote) · الْمُنْتَجَعَيْن(definite, dual, informal, singular, triptote) · مُنْتَجَعَيْ(construct, dual, informal, singular, triptote) · مُنْتَجَعَانِ(dual, indefinite, nominative, singular, triptote) · الْمُنْتَجَعَانِ(definite, dual, nominative, singular, triptote)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0