[t͡ʃɯˈχɯʃ], [t͡sɯˈχɯʃ]
OriginMorphologically, from çıxmaq (“to exit”) + -ış.
The sense 'appearance, speech' is likely a semantic loan from Russian выступле́ние (vystuplénije).
Cognates
Cognate with Turkish çıkış, Crimean Tatar çıqış, Karakhanid [script needed] (čïqïš, “going out, way out, profit”), Kazakh шығыс (şyğys, “exit”), Kyrgyz чыгыш (cıgış, “exit”), Uzbek chiqish (“exit, rising up”), etc.
- exit, way out
“Bağışlayın, çıxış hardadır?” — Excuse me, where is the exit?
- appearance, speech, address
“coşqun çıxış” — enthusiastic speech
- access (in set phrases)
“dənizə çıxışı olmayan ölkə” — landlocked country
Formsçıxışı(accusative, definite) · çıxışlar(plural) · çıxış(nominative, singular) · çıxışlar(nominative, plural) · çıxışı(accusative, definite, singular) · çıxışları(accusative, definite, plural) · çıxışa(dative, singular) · çıxışlara(dative, plural) · çıxışda(locative, singular) · çıxışlarda(locative, plural) · çıxışdan(ablative, singular) · çıxışlardan(ablative, plural) · çıxışın(definite, genitive, singular) · çıxışların(definite, genitive, plural) · çıxışım(first-person, nominative, possessive, singular) · çıxışlarım(first-person, nominative, possessive, singular) · çıxışın(nominative, possessive, second-person, singular) · çıxışların(nominative, possessive, second-person, singular) · çıxışı(nominative, possessive, singular, third-person) · çıxışları(nominative, possessive, singular, third-person)