[œrˈdæk], [œrˈdæç], [œrˈdæj]
MənşəFrom Proto-Turkic *ȫrdek (“duck”). Cognate with Karakhanid اۥرْدَكْ (ördek), Turkish ördek, etc.
Formalarördəyi(accusative, definite) · ördəklər(plural) · ördək(nominative, singular) · ördəklər(nominative, plural) · ördəyi(accusative, definite, singular) · ördəkləri(accusative, definite, plural) · ördəyə(dative, singular) · ördəklərə(dative, plural) · ördəkdə(locative, singular) · ördəklərdə(locative, plural) · ördəkdən(ablative, singular) · ördəklərdən(ablative, plural) · ördəyin(definite, genitive, singular) · ördəklərin(definite, genitive, plural) · ördəyim(first-person, nominative, possessive, singular) · ördəklərim(first-person, nominative, possessive, singular) · ördəyin(nominative, possessive, second-person, singular) · ördəklərin(nominative, possessive, second-person, singular) · ördəyi(nominative, possessive, singular, third-person) · ördəkləri(nominative, possessive, singular, third-person)