/øɾˈnæc/
MənşəSee Ottoman Turkish اورنك (örnek).
Formalarörnəyi(accusative, definite) · örnəklər(plural) · örnək(nominative, singular) · örnəklər(nominative, plural) · örnəyi(accusative, definite, singular) · örnəkləri(accusative, definite, plural) · örnəyə(dative, singular) · örnəklərə(dative, plural) · örnəkdə(locative, singular) · örnəklərdə(locative, plural) · örnəkdən(ablative, singular) · örnəklərdən(ablative, plural) · örnəyin(definite, genitive, singular) · örnəklərin(definite, genitive, plural) · örnəyim(first-person, nominative, possessive, singular) · örnəklərim(first-person, nominative, possessive, singular) · örnəyin(nominative, possessive, second-person, singular) · örnəklərin(nominative, possessive, second-person, singular) · örnəyi(nominative, possessive, singular, third-person) · örnəkləri(nominative, possessive, singular, third-person)