[ʃæˈhid]
MənşəFrom Arabic شَهِيد (šahīd).
- shaheed
- one who has died in a war perceived as righteous regardless of religion
“şəhid vermək” — to suffer losses (in such a war)
“Şəhidlər ölməz, vətən bölünməz!” — Martyrs never die, the fatherland is never divided!
Formalarşəhidi(accusative, definite) · şəhidlər(plural) · şəhid(nominative, singular) · şəhidlər(nominative, plural) · şəhidi(accusative, definite, singular) · şəhidləri(accusative, definite, plural) · şəhidə(dative, singular) · şəhidlərə(dative, plural) · şəhiddə(locative, singular) · şəhidlərdə(locative, plural) · şəhiddən(ablative, singular) · şəhidlərdən(ablative, plural) · şəhidin(definite, genitive, singular) · şəhidlərin(definite, genitive, plural) · şəhidim(first-person, nominative, possessive, singular) · şəhidlərim(first-person, nominative, possessive, singular) · şəhidin(nominative, possessive, second-person, singular) · şəhidlərin(nominative, possessive, second-person, singular) · şəhidi(nominative, possessive, singular, third-person) · şəhidləri(nominative, possessive, singular, third-person)