[ɑːbiˈdæ]
MənşəFrom Arabic آبِدة (ʔābida). See also Turkish abide.
- monument, statue
- an item of historical material culture (mostly of old constructions)
- written records from the (mostly distant) past
Formalarabidəni(accusative, definite) · abidələr(plural) · abidə(nominative, singular) · abidələr(nominative, plural) · abidəni(accusative, definite, singular) · abidələri(accusative, definite, plural) · abidəyə(dative, singular) · abidələrə(dative, plural) · abidədə(locative, singular) · abidələrdə(locative, plural) · abidədən(ablative, singular) · abidələrdən(ablative, plural) · abidənin(definite, genitive, singular) · abidələrin(definite, genitive, plural) · abidəm(first-person, nominative, possessive, singular) · abidələrim(first-person, nominative, possessive, singular) · abidən(nominative, possessive, second-person, singular) · abidələrin(nominative, possessive, second-person, singular) · abidəsi(nominative, possessive, singular, third-person) · abidələri(nominative, possessive, singular, third-person)