MənşəInherited from Proto-Common Turkic *bȫgček, a derivation Proto-Common Turkic *bȫg.
Formalarböcəyi(accusative, definite) · böcəklər(plural) · böcək(nominative, singular) · böcəklər(nominative, plural) · böcəyi(accusative, definite, singular) · böcəkləri(accusative, definite, plural) · böcəyə(dative, singular) · böcəklərə(dative, plural) · böcəkdə(locative, singular) · böcəklərdə(locative, plural) · böcəkdən(ablative, singular) · böcəklərdən(ablative, plural) · böcəyin(definite, genitive, singular) · böcəklərin(definite, genitive, plural) · böcəyim(first-person, nominative, possessive, singular) · böcəklərim(first-person, nominative, possessive, singular) · böcəyin(nominative, possessive, second-person, singular) · böcəklərin(nominative, possessive, second-person, singular) · böcəyi(nominative, possessive, singular, third-person) · böcəkləri(nominative, possessive, singular, third-person)