[bœˈjyc], [-ç, -j
OriginFrom Proto-Common Turkic *bedük (“big, high”), whence also Azerbaijani böyütmək (“to raise”) and böyümək (“to grow”). Cognate with Turkish büyük etc.
- big
“böyük ev” — a big house
“böyük səhv” — a big mistake
- grand
- elder
“böyük qardaşım” — my elder brother
Formsdaha böyük(comparative) · ən böyük(superlative)