[bɯˈt͡ʃɑχ], [pɯˈt͡ʃɑχ], [pt͡ʃɑχ]
- knife
“mətbəxt bıçağı” — kitchen knife
“Qatil qurbanını bıçaqla vurdu.” — The slayer stabbed the victim with a knife.
Formsbıçağı(accusative, definite) · bıçaqlar(plural) · bıçaq(nominative, singular) · bıçaqlar(nominative, plural) · bıçağı(accusative, definite, singular) · bıçaqları(accusative, definite, plural) · bıçağa(dative, singular) · bıçaqlara(dative, plural) · bıçaqda(locative, singular) · bıçaqlarda(locative, plural) · bıçaqdan(ablative, singular) · bıçaqlardan(ablative, plural) · bıçağın(definite, genitive, singular) · bıçaqların(definite, genitive, plural) · bıçağım(first-person, nominative, possessive, singular) · bıçaqlarım(first-person, nominative, possessive, singular) · bıçağın(nominative, possessive, second-person, singular) · bıçaqların(nominative, possessive, second-person, singular) · bıçağı(nominative, possessive, singular, third-person) · bıçaqları(nominative, possessive, singular, third-person)