[bæˈbir]
MənşəBorrowed from Classical Persian بَبْر (babr, “tiger”).
Formalarbəbiri(accusative, definite) · bəbirlər(plural) · bəbir(nominative, singular) · bəbirlər(nominative, plural) · bəbiri(accusative, definite, singular) · bəbirləri(accusative, definite, plural) · bəbirə(dative, singular) · bəbirlərə(dative, plural) · bəbirdə(locative, singular) · bəbirlərdə(locative, plural) · bəbirdən(ablative, singular) · bəbirlərdən(ablative, plural) · bəbirin(definite, genitive, singular) · bəbirlərin(definite, genitive, plural) · bəbirim(first-person, nominative, possessive, singular) · bəbirlərim(first-person, nominative, possessive, singular) · bəbirin(nominative, possessive, second-person, singular) · bəbirlərin(nominative, possessive, second-person, singular) · bəbiri(nominative, possessive, singular, third-person) · bəbirləri(nominative, possessive, singular, third-person)