OriginFrom Proto-Common Turkic *bilek.
Formsbiləyi(accusative, definite) · biləklər(plural) · bilək(nominative, singular) · biləklər(nominative, plural) · biləyi(accusative, definite, singular) · biləkləri(accusative, definite, plural) · biləyə(dative, singular) · biləklərə(dative, plural) · biləkdə(locative, singular) · biləklərdə(locative, plural) · biləkdən(ablative, singular) · biləklərdən(ablative, plural) · biləyin(definite, genitive, singular) · biləklərin(definite, genitive, plural) · biləyim(first-person, nominative, possessive, singular) · biləklərim(first-person, nominative, possessive, singular) · biləyin(nominative, possessive, second-person, singular) · biləklərin(nominative, possessive, second-person, singular) · biləyi(nominative, possessive, singular, third-person) · biləkləri(nominative, possessive, singular, third-person)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0