MənşəFrom Proto-Common Turkic *bogum.
Formalarbuğumu(accusative, definite) · buğumlar(plural) · buğum(nominative, singular) · buğumlar(nominative, plural) · buğumu(accusative, definite, singular) · buğumları(accusative, definite, plural) · buğuma(dative, singular) · buğumlara(dative, plural) · buğumda(locative, singular) · buğumlarda(locative, plural) · buğumdan(ablative, singular) · buğumlardan(ablative, plural) · buğumun(definite, genitive, singular) · buğumların(definite, genitive, plural) · buğumum(first-person, nominative, possessive, singular) · buğumlarım(first-person, nominative, possessive, singular) · buğumun(nominative, possessive, second-person, singular) · buğumların(nominative, possessive, second-person, singular) · buğumu(nominative, possessive, singular, third-person) · buğumları(nominative, possessive, singular, third-person)