[d͡ʒɑːˈsus], [d͡zɑːˈsus]
OriginBorrowed from Arabic جَاسُوس (jāsūs).
Formscasusu(accusative, definite) · casuslar(plural) · casus(nominative, singular) · casuslar(nominative, plural) · casusu(accusative, definite, singular) · casusları(accusative, definite, plural) · casusa(dative, singular) · casuslara(dative, plural) · casusda(locative, singular) · casuslarda(locative, plural) · casusdan(ablative, singular) · casuslardan(ablative, plural) · casusun(definite, genitive, singular) · casusların(definite, genitive, plural) · casusum(first-person, nominative, possessive, singular) · casuslarım(first-person, nominative, possessive, singular) · casusun(nominative, possessive, second-person, singular) · casusların(nominative, possessive, second-person, singular) · casusu(nominative, possessive, singular, third-person) · casusları(nominative, possessive, singular, third-person)