MənşəFrom dön- (“to turn”) + -əm. The sense 'period' is a semantic loan from Turkish dönem.
- archaictime, occurrence
- period, era
Formalardönəmi(accusative, definite) · dönəmlər(plural) · dönəm(nominative, singular) · dönəmlər(nominative, plural) · dönəmi(accusative, definite, singular) · dönəmləri(accusative, definite, plural) · dönəmə(dative, singular) · dönəmlərə(dative, plural) · dönəmdə(locative, singular) · dönəmlərdə(locative, plural) · dönəmdən(ablative, singular) · dönəmlərdən(ablative, plural) · dönəmin(definite, genitive, singular) · dönəmlərin(definite, genitive, plural) · dönəmim(first-person, nominative, possessive, singular) · dönəmlərim(first-person, nominative, possessive, singular) · dönəmin(nominative, possessive, second-person, singular) · dönəmlərin(nominative, possessive, second-person, singular) · dönəmi(nominative, possessive, singular, third-person) · dönəmləri(nominative, possessive, singular, third-person)
Mənbə: Wiktionary