OriginMorphologically düymək + -ün. Cognate with Old Turkic [script needed] (tügün).
Formsdüyünü(accusative, definite) · düyünlər(plural) · düyün(nominative, singular) · düyünlər(nominative, plural) · düyünü(accusative, definite, singular) · düyünləri(accusative, definite, plural) · düyünə(dative, singular) · düyünlərə(dative, plural) · düyündə(locative, singular) · düyünlərdə(locative, plural) · düyündən(ablative, singular) · düyünlərdən(ablative, plural) · düyünün(definite, genitive, singular) · düyünlərin(definite, genitive, plural) · düyünüm(first-person, nominative, possessive, singular) · düyünlərim(first-person, nominative, possessive, singular) · düyünün(nominative, possessive, second-person, singular) · düyünlərin(nominative, possessive, second-person, singular) · düyünü(nominative, possessive, singular, third-person) · düyünləri(nominative, possessive, singular, third-person)