/dæˈniz/
OriginInherited from Old Anatolian Turkish دَكِزْ (däŋiz), from Proto-Turkic *teŋiŕ, whence also Hungarian tenger (“sea”). Cognate with Turkish deniz, Tatar диңгез (diñgez), Bashkir диңгеҙ (diñgeź), Kazakh теңіз (teñız), Uyghur دېڭىز (dë'ngiz) Chuvash тинӗс (tinĕs, “sea”), etc.
- sea
“açıq dəniz” — the open sea
“dəniz qırağı” — sea shore
“dənizdə çimmək” — to swim in the sea
Formsdənizi(accusative, definite) · dənizlər(plural) · dəniz(nominative, singular) · dənizlər(nominative, plural) · dənizi(accusative, definite, singular) · dənizləri(accusative, definite, plural) · dənizə(dative, singular) · dənizlərə(dative, plural) · dənizdə(locative, singular) · dənizlərdə(locative, plural) · dənizdən(ablative, singular) · dənizlərdən(ablative, plural) · dənizin(definite, genitive, singular) · dənizlərin(definite, genitive, plural) · dənizim(first-person, nominative, possessive, singular) · dənizlərim(first-person, nominative, possessive, singular) · dənizin(nominative, possessive, second-person, singular) · dənizlərin(nominative, possessive, second-person, singular) · dənizi(nominative, possessive, singular, third-person) · dənizləri(nominative, possessive, singular, third-person)