[ɟyˈnæʃ]
MənşəInherited from Proto-Turkic *küneĺ (“sun, sunny place”).
Formalargünəşi(accusative, definite) · günəşlər(plural) · günəş(nominative, singular) · günəşlər(nominative, plural) · günəşi(accusative, definite, singular) · günəşləri(accusative, definite, plural) · günəşə(dative, singular) · günəşlərə(dative, plural) · günəşdə(locative, singular) · günəşlərdə(locative, plural) · günəşdən(ablative, singular) · günəşlərdən(ablative, plural) · günəşin(definite, genitive, singular) · günəşlərin(definite, genitive, plural) · günəşim(first-person, nominative, possessive, singular) · günəşlərim(first-person, nominative, possessive, singular) · günəşin(nominative, possessive, second-person, singular) · günəşlərin(nominative, possessive, second-person, singular) · günəşi(nominative, possessive, singular, third-person) · günəşləri(nominative, possessive, singular, third-person)