[cœˈnyl], [cœˈŋyl], [d͡ʒœːl]
MənşəInherited from Proto-Turkic *köŋül (“heart, mood”). Cognate with Turkish gönül.
Further cognates
Cognate with Old Turkic 𐰚𐰇𐰭𐰠 (köŋül), Crimean Tatar göñül or köñül (Northern Dialect), Turkmen göwün, Gagauz gön, Uzbek koʻngil, Uyghur كۆڭۈل (kö'ngül), Bashkir and Tatar күңел (küñel), Kazakh көңіл (köñıl), Yakut көҥүл (köŋül, “will, freedom”), Dolgan көҥүл (“permission”), Chuvash кӑмӑл (kămăl).
- poeticheart, soul
- wish, desire
Formalarkönlü(accusative, definite) · könüllər(plural) · könül(nominative, singular) · könüllər(nominative, plural) · könlü(accusative, definite, singular) · könülləri(accusative, definite, plural) · könlə(dative, singular) · könüllərə(dative, plural) · könüldə(locative, singular) · könüllərdə(locative, plural) · könüldən(ablative, singular) · könüllərdən(ablative, plural) · könlün(definite, genitive, singular) · könüllərin(definite, genitive, plural) · könlüm(first-person, nominative, possessive, singular) · könüllərim(first-person, nominative, possessive, singular) · könlün(nominative, possessive, second-person, singular) · könüllərin(nominative, possessive, second-person, singular) · könlü(nominative, possessive, singular, third-person) · könülləri(nominative, possessive, singular, third-person)