[cælˈmæ], [t͡ʃælˈmæ]
MənşəFrom Arabic كَلِمَة (kalima).
- word
“bir-iki kəlmə söz demək” — to say a couple of (a few) words
“Heç bir kəlmə də danışmadı.” — S/he didn't utter a word
“Bu barədə bircə kəlmə də söyləmədi.” — He didn't mention a word about this
Formalarkəlməni(accusative, definite) · kəlmələr(plural) · kəlmə(nominative, singular) · kəlmələr(nominative, plural) · kəlməni(accusative, definite, singular) · kəlmələri(accusative, definite, plural) · kəlməyə(dative, singular) · kəlmələrə(dative, plural) · kəlmədə(locative, singular) · kəlmələrdə(locative, plural) · kəlmədən(ablative, singular) · kəlmələrdən(ablative, plural) · kəlmənin(definite, genitive, singular) · kəlmələrin(definite, genitive, plural) · kəlməm(first-person, nominative, possessive, singular) · kəlmələrim(first-person, nominative, possessive, singular) · kəlmən(nominative, possessive, second-person, singular) · kəlmələrin(nominative, possessive, second-person, singular) · kəlməsi(nominative, possessive, singular, third-person) · kəlmələri(nominative, possessive, singular, third-person)
Mənbə: Wiktionary