[næˈd͡ʒib], [næˈd͡zib]
OriginFrom Arabic نَجِيب (najīb).
- noble, well-born
- noble (in spirit), gentle
“Silistçi Sədrəddin bey nəcib adamlardan birisi idi, həmişə millətdaşların halına yanıb, divanxanalarda onlara kömək edərdi.”
“Şərəfsiz! Mən sizi təmiz və nəcib adam bilirdim!” — You dishonorable one! I thought you to be a pure and noble person!
Formsdaha nəcib(comparative) · ən nəcib(superlative)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0