[næˈsib]
MənşəBorrowed from Arabic نَصِيب (naṣīb).
- destiny, lot
“nəsib olmaq” — to have an occasion (to), to happen (to), to have a chance to
Formalarnəsibi(accusative, definite) · nəsiblər(plural) · nəsib(nominative, singular) · nəsiblər(nominative, plural) · nəsibi(accusative, definite, singular) · nəsibləri(accusative, definite, plural) · nəsibə(dative, singular) · nəsiblərə(dative, plural) · nəsibdə(locative, singular) · nəsiblərdə(locative, plural) · nəsibdən(ablative, singular) · nəsiblərdən(ablative, plural) · nəsibin(definite, genitive, singular) · nəsiblərin(definite, genitive, plural) · nəsibim(first-person, nominative, possessive, singular) · nəsiblərim(first-person, nominative, possessive, singular) · nəsibin(nominative, possessive, second-person, singular) · nəsiblərin(nominative, possessive, second-person, singular) · nəsibi(nominative, possessive, singular, third-person) · nəsibləri(nominative, possessive, singular, third-person)
Mənbə: Wiktionary