MənşəBorrowed from Classical Persian نِشَان (nišān).
- label, mark
- aim (the pointing of a weapon)
- target
“nişanı vur!” — hit the target!
- sign, token
- badge (distinctive mark)
- betrothal, engagement
Formalarnişanı(accusative, definite) · nişanlar(plural) · nişan(nominative, singular) · nişanlar(nominative, plural) · nişanı(accusative, definite, singular) · nişanları(accusative, definite, plural) · nişana(dative, singular) · nişanlara(dative, plural) · nişanda(locative, singular) · nişanlarda(locative, plural) · nişandan(ablative, singular) · nişanlardan(ablative, plural) · nişanın(definite, genitive, singular) · nişanların(definite, genitive, plural) · nişanım(first-person, nominative, possessive, singular) · nişanlarım(first-person, nominative, possessive, singular) · nişanın(nominative, possessive, second-person, singular) · nişanların(nominative, possessive, second-person, singular) · nişanı(nominative, possessive, singular, third-person) · nişanları(nominative, possessive, singular, third-person)