[sæˈbæb]
MənşəUltimately from Arabic سَبَب (sabab).
- reason
- cause
“Sürüşkən yol qəzaya səbəb oldu.” — The slippery road caused the accident.
Formalarsəbəbi(accusative, definite) · səbəb(nominative, singular) · səbəblər(nominative, plural) · əsbab(broken-form, nominative, plural) · səbəbi(accusative, definite, singular) · səbəbləri(accusative, definite, plural) · əsbabı(accusative, broken-form, definite, plural) · səbəbə(dative, singular) · səbəblərə(dative, plural) · əsbaba(broken-form, dative, plural) · səbəbdə(locative, singular) · səbəblərdə(locative, plural) · əsbabda(broken-form, locative, plural) · səbəbdən(ablative, singular) · səbəblərdən(ablative, plural) · əsbabdan(ablative, broken-form, plural) · səbəbin(definite, genitive, singular) · səbəblərin(definite, genitive, plural) · əsbabın(broken-form, definite, genitive, plural) · səbəbim(first-person, nominative, possessive, singular)