[tæ.bæˈæ]
MənşəFrom Arabic تَبَعَة (tabaʕa), plural of تَابِع (tābiʕ).
- subject (a citizen in a monarchy)
Formalartəbəəni(accusative, definite) · təbəələr(plural) · təbəə(nominative, singular) · təbəələr(nominative, plural) · təbəəni(accusative, definite, singular) · təbəələri(accusative, definite, plural) · təbəəyə(dative, singular) · təbəələrə(dative, plural) · təbəədə(locative, singular) · təbəələrdə(locative, plural) · təbəədən(ablative, singular) · təbəələrdən(ablative, plural) · təbəənin(definite, genitive, singular) · təbəələrin(definite, genitive, plural) · təbəəm(first-person, nominative, possessive, singular) · təbəələrim(first-person, nominative, possessive, singular) · təbəən(nominative, possessive, second-person, singular) · təbəələrin(nominative, possessive, second-person, singular) · təbəəsi(nominative, possessive, singular, third-person) · təbəələri(nominative, possessive, singular, third-person)
Mənbə: Wiktionary