MənşəFrom Arabic تَعْيِين (taʕyīn).
- establishment (the act of proving and causing to be accepted as true; establishing a fact; demonstrating)
- attribute, modifier
- appointment (act of appointing; designation of a person to hold an office)
Formalartəyini(accusative, definite) · təyinlər(plural) · təyin(nominative, singular) · təyinlər(nominative, plural) · təyini(accusative, definite, singular) · təyinləri(accusative, definite, plural) · təyinə(dative, singular) · təyinlərə(dative, plural) · təyində(locative, singular) · təyinlərdə(locative, plural) · təyindən(ablative, singular) · təyinlərdən(ablative, plural) · təyinin(definite, genitive, singular) · təyinlərin(definite, genitive, plural) · təyinim(first-person, nominative, possessive, singular) · təyinlərim(first-person, nominative, possessive, singular) · təyinin(nominative, possessive, second-person, singular) · təyinlərin(nominative, possessive, second-person, singular) · təyini(nominative, possessive, singular, third-person) · təyinləri(nominative, possessive, singular, third-person)