[jɑˈbɑn]
OriginFrom Persian یابان (yâbân).
Formsyabanı(accusative, definite) · yabanlar(plural) · yaban(nominative, singular) · yabanlar(nominative, plural) · yabanı(accusative, definite, singular) · yabanları(accusative, definite, plural) · yabana(dative, singular) · yabanlara(dative, plural) · yabanda(locative, singular) · yabanlarda(locative, plural) · yabandan(ablative, singular) · yabanlardan(ablative, plural) · yabanın(definite, genitive, singular) · yabanların(definite, genitive, plural) · yabanım(first-person, nominative, possessive, singular) · yabanlarım(first-person, nominative, possessive, singular) · yabanın(nominative, possessive, second-person, singular) · yabanların(nominative, possessive, second-person, singular) · yabanı(nominative, possessive, singular, third-person) · yabanları(nominative, possessive, singular, third-person)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0