[jɑjˈɫɑ]
OriginFrom yay (“summer”) + -la.
- plateau, tableland (a largely level expanse of land at a high elevation)
Formsyaylanı(accusative, definite) · yaylalar(plural) · yayla(nominative, singular) · yaylalar(nominative, plural) · yaylanı(accusative, definite, singular) · yaylaları(accusative, definite, plural) · yaylaya(dative, singular) · yaylalara(dative, plural) · yaylada(locative, singular) · yaylalarda(locative, plural) · yayladan(ablative, singular) · yaylalardan(ablative, plural) · yaylanın(definite, genitive, singular) · yaylaların(definite, genitive, plural) · yaylam(first-person, nominative, possessive, singular) · yaylalarım(first-person, nominative, possessive, singular) · yaylan(nominative, possessive, second-person, singular) · yaylaların(nominative, possessive, second-person, singular) · yaylası(nominative, possessive, singular, third-person) · yaylaları(nominative, possessive, singular, third-person)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0