OriginInherited from Proto-Turkic *yẹ̄miĺč (“vegetable, fruit”). Cognate with Chuvash ҫимӗҫ (śimĕś, “vegetable”), Hungarian gyümölcs (“fruit”), etc.
Formsyemişi(accusative, definite) · yemişlər(plural) · yemiş(nominative, singular) · yemişlər(nominative, plural) · yemişi(accusative, definite, singular) · yemişləri(accusative, definite, plural) · yemişə(dative, singular) · yemişlərə(dative, plural) · yemişdə(locative, singular) · yemişlərdə(locative, plural) · yemişdən(ablative, singular) · yemişlərdən(ablative, plural) · yemişin(definite, genitive, singular) · yemişlərin(definite, genitive, plural) · yemişim(first-person, nominative, possessive, singular) · yemişlərim(first-person, nominative, possessive, singular) · yemişin(nominative, possessive, second-person, singular) · yemişlərin(nominative, possessive, second-person, singular) · yemişi(nominative, possessive, singular, third-person) · yemişləri(nominative, possessive, singular, third-person)