[zɑːˈbit]
OriginFrom Arabic ضَابِط (ḍābiṭ).
Formszabiti(accusative, definite) · zabitlər(plural) · zabit(nominative, singular) · zabitlər(nominative, plural) · zabiti(accusative, definite, singular) · zabitləri(accusative, definite, plural) · zabitə(dative, singular) · zabitlərə(dative, plural) · zabitdə(locative, singular) · zabitlərdə(locative, plural) · zabitdən(ablative, singular) · zabitlərdən(ablative, plural) · zabitin(definite, genitive, singular) · zabitlərin(definite, genitive, plural) · zabitim(first-person, nominative, possessive, singular) · zabitlərim(first-person, nominative, possessive, singular) · zabitin(nominative, possessive, second-person, singular) · zabitlərin(nominative, possessive, second-person, singular) · zabiti(nominative, possessive, singular, third-person) · zabitləri(nominative, possessive, singular, third-person)