/œrˈpæk/, [œrˈpæj], [œrˈpæç]
MənşəProbably from Proto-Turkic *ört- (“to cover”), whence also Azerbaijani örtmək (“to cover, veil; to shut”). Cognate with Turkish örek (“blanket, covering; hair knitting”).
Formalarörpəyi(accusative, definite) · örpəklər(plural) · örpək(nominative, singular) · örpəklər(nominative, plural) · örpəyi(accusative, definite, singular) · örpəkləri(accusative, definite, plural) · örpəyə(dative, singular) · örpəklərə(dative, plural) · örpəkdə(locative, singular) · örpəklərdə(locative, plural) · örpəkdən(ablative, singular) · örpəklərdən(ablative, plural) · örpəyin(definite, genitive, singular) · örpəklərin(definite, genitive, plural) · örpəyim(first-person, nominative, possessive, singular) · örpəklərim(first-person, nominative, possessive, singular) · örpəyin(nominative, possessive, second-person, singular) · örpəklərin(nominative, possessive, second-person, singular) · örpəyi(nominative, possessive, singular, third-person) · örpəkləri(nominative, possessive, singular, third-person)