[kɐjˈma]
ПроизходBorrowed from Ottoman Turkish قیمه (kıyma, “the act of mincing, minced meat”)
Формикайма́(canonical, feminine) · kajmá(romanization) · кайма́(indefinite, singular) · кайми́(indefinite, plural) · кайма́та(definite, singular) · кайми́те(definite, plural)