[ˈsɛvɛr]
ПроизходInherited from Old Church Slavonic сѣверъ (sěverŭ), from Proto-Slavic *sěverъ.
Формисе́вер(canonical, masculine) · séver(romanization) · се́верен(adjective, relational) · се́вер(indefinite, singular) · се́верът(definite, singular, subjective) · се́вера(definite, objective, singular)